Z Wikipedii

Wanda Rutkiewicz w Sokolikach w 1968 roku

Wanda Rutkiewicz-Błaszkiewicz (ur. 4 lutego 1943 w Płungianach, zm. 13 maja 1992 w Himalajach w okolicach Kanczendzongi) – polska alpinistka i himalaistka, z zawodu elektronik, jedna z najbardziej znanych Polek światowego himalaizmu, jako trzecia kobieta na świecie i pierwsza Polka stanęła na Mount Everest, najwyższym szczycie Ziemi. Jako pierwsza kobieta na świecie stanęła na szczycie K2.

kamień pamiątkowy przy wejściu do II LO we Wrocławiu

Urodziła się na Litwie w miejscowości Płungiany. Po II wojnie światowej z całą rodziną przyjechała do Łańcuta, a potem do Wrocławia. Maturę zdała w II Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu, studiowała na Politechnice Wrocławskiej, z dyplomem inżyniera-elektronika pracowała w Instytucie Automatyki Systemów Energetycznych. Później przeniosła się do Warszawy, podjęła pracę w Instytucie Maszyn Matematycznych. Jeszcze w czasach licealnych zapowiadała się na świetną siatkarkę, grała w I lidze (nawet kandydowała do gry w reprezentacji Polski).

Pierwsze kontakty ze wspinaniem miała w Sokolikach, skałkach koło Jeleniej Góry. Tam się zaczęła jej przygoda z górami. W 1962 roku ukończyła kurs taternicki na Hali Gąsienicowej w Tatrach. W Tatrach wspinała się na wielu klasycznych i bardzo trudnych drogach (lata 60.), m.in. północną ścianą Małego Kieżmarskiego Szczytu czy wariantem "R" na Mnichu. Potem były Alpy i w końcu Himalaje. Należała do Klubu Wysokogórskiego we Wrocławiu, a po 1973 roku, kiedy przeniosła się, do Klubu Wysokogórskiego w Warszawie.

Osiągnięcia Wandy Rutkiewicz stawiają ją w gronie najlepszych himalaistek w historii. O swoich wyprawach i płynących stąd przemyśleniach często pisała w czasopismach o tematyce alpinistycznej. Była zdecydowaną rzeczniczką i zdeterminowaną realizatorką wspinaczkowej samodzielności kobiet. Była też autorką lub współautorką kilku książek.

Zaginęła w 1992 podczas ataku szczytowego na Kanczendzongę. Wraz z Carlosem Carsolio 12 maja o w pół do czwartej wyruszyli w górę z obozu IV na 7950 m. Po dwunastogodzinnej wspinaczce w głębokim śniegu Carsolio stanął na wierzchołku. Schodząc napotkał Wandę na wysokości ponad 8200 metrów. Mimo braku sprzętu biwakowego zdecydowała się przeczekać noc i kontynuować wejście następnego dnia. Jej ciała nie odnaleziono. W 1994, jako jedna z trzech pierwszych osób została odznaczona (pośmiertnie) Medalem im. Króla Alberta I, przyznawanym za wyjątkowe zasługi górskie przez King Albert Memorial Foundation.

[edytuj] Znaczące przejścia

• 1968 – wschodni filar Trollryggenu w Norwegii z Haliną Krüger-Syrokomską (pierwsze przejście kobiece, siódme w ogóle),
• 1970 – Szczyt Awicenny (dawniej Pik Lenina) w Pamirze, jej pierwszy siedmiotysięcznik,
• 1972 – Noszak (7492 m) w Hindukuszu,
• 1973 – północny filar Eigeru w zespole kobiecym,
• 1975 – kierowniczka i organizatorka kobiecej wyprawy na Gaszerbrumy
  • 11 sierpnia – zdobycie dziewiczego Gaszerbruma III (7946 m) wspólnie z Alison Chadwick-Onyszkiewicz, Januszem Onyszkiewiczem i Krzysztofem Zdzitowieckim; jest to rekord wysokości pierwszego wejścia z udziałem kobiet,
  • 12 sierpnia – zespół kobiecy osiągnął Gaszerbrum II,
• 1978 – północna ściana Matterhornu zimą w zespole kobiecym,
• 16 października 1978 – Mount Everest jako pierwszy Polak i Europejka, trzecia kobieta na szczycie świata, Wanda Rutkiewicz zdobyła Mount Everest i to tego samego dnia, w którym Karol Wojtyła został wybrany papieżem. Jan Paweł II przyjmując później alpinistkę na audiencji, skomentował ten fakt mówiąc "Dobry Bóg tak chciał, abyśmy tego samego dnia zaszli tak wysoko"
• 1985 – Aconcagua w Andach południową ścianą w stylu alpejskim.
• 15 lipca 1985 – Nanga Parbat, wraz z Krystyną Palmowską i Anną Czerwińską, ścianą Diamir (pierwsze wejście czysto kobiece),
• 23 czerwca 1986 – K2 (jako pierwsza kobieta i pierwszy Polak),
• 18 września 1987 – Sziszapangma z Ryszardem Wareckim,
• 12 lipca 1989 – Gaszerbrum II,
• 16 lipca 1990 – Gaszerbrum I z Ewą Panejko-Pankiewicz,
• 26 września 1991 – Czo Oju samotnie,
• 22 października 1991 – Annapurna południową ścianą, samotnie.

Zdobyła osiem z czternastu ośmiotysięczników: Mount Everest, Nanga Parbat, K2, Sziszapangmę, Gaszerbrum II, Gaszerbrum I, Czo Oju i Annapurnę.

[edytuj] Książki i publikacje

Była autorką i współautorką filmów i książek alpinistycznych:

• "Gdybyś przyszedł pod tę ścianę" (1986),
• "Nanga Parbat 85" (1986),
• "Requiem" (1987),
• "Ludzie na Baltoro" (1988),
• "Kobiety śniegu" (1990) film z wyprawy na Gaszerbrum I.
• "Zdobycie Gasherbrumów", Sport i Turystyka, Warszawa 1979, ISBN 83-217-2255-5.
• "Na jednej linie", Ati, Kraków 1996, ISBN 83-86219-27-0.
• "Karawana do marzeń", At Publications, Kraków 1994, ISBN 0-9521421-6-3.

[edytuj] Szkoły imienia Wandy Rutkiewicz

• W Warszawie: Zespół Szkół nr 2: Szkoła Sportowa nr 300 i Gimnazjum nr 117,
• We Wrocławiu Gimnazjum nr 23 i Szkoła Podstawowa nr 58,
• Gminny Zespół Szkół w Janowicach Wielkich,
• Zespół Szkół w Rząsce,
• W Łodzi Gimnazjum nr 40.

[edytuj] Bibliografia

• "Więcej o Wandzie Rutkiewicz" – pyta Barbara Rusowicz, Joanna Bandurska; Wanda Rutkiewicz odpowiada, Wyd. Toruń "Comer", 1997.
• "Wszystko o Wandzie Rutkiewicz: wywiad Barbary Rusowicz", Wyd. Toruń, Piła "Comer & Ekolog", 1992 ISBN 83-85149-03-1.
• "Karawana do marzeń" Rutkiewicz, Wanda; ^szczegóły
• "Na jednej linie" Rutkiewicz, Wanda; ^szczegóły
• "Zdobycie Gasherbrumów" Rutkiewicz, Wanda + (red.); ^szczegóły

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Wandy Rutkiewicz

• Góry i Alpinizm: Wanda Rutkiewicz
• "Każdy człowiek ma w życiu do zdobycia swój Mount Everest".
• www.mountainzone.com- 1982 K2 Expedition Report (en)