Szkoła Główna Handlowa - Geografia

Szkoła Główna Handlowa

Z Wikipedii

(Przekierowano z SGH)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Szkoła Główna Handlowa
w Warszawie
Nazwa łacińska Schola Princeps Scientiarum Œconomicarum et Commercii
Nazwa angielska Warsaw School of Economics
Data założenia 1906
Lokalizacja Warszawa (Polska)
Liczba studentów 11800 (2005)
Rektor prof. dr hab.
Adam Budnikowski
Adres Al. Niepodległości 162
02-554 Warszawa
Telefon (+48 22) 564 60 00
Członkostwo CEMS, Socrates-Erasmus, EUA, PIM - Partnership in Internatioanl Management
Lokalizacja uczelni
Strona internetowa uczelni
Główny gmach SGH, widok na wejście B
Nowy budynek SGH na rogu al. Niepodległości i ul. Madalińskiego

Szkoła Główna Handlowa (SGH, w latach 1949-1991 Szkoła Główna Planowania i Statystyki, SGPiS) to najstarsza uczelnia ekonomiczna w Polsce. Jej siedziba mieści się na warszawskim Mokotowie przy alei Niepodległości w bezpośrednim sąsiedztwie stacji metra A-10 Pole Mokotowskie. Szkoła istnieje nieprzerwanie od 1906, a uczelnię kończy około 2000 studentów rocznie.

Inne, historyczne nazwy uczelni to: Prywatne Kursy Handlowe Męskie Augusta Zielińskiego, Wyższe Kursy Handlowe im. Augusta Zielińskiego, Wyższa Szkoła Handlowa, Miejska Szkoła Handlowa, Kursy Akademickie w Częstochowie[1]. Angielska nazwa brzmi: Warsaw School of Economics.

Z tym tematem związana jest kategoria: Szkoła Główna Handlowa.

Spis treści

[edytuj] Historia

Po zawieszeniu działalności (w 1900 roku) Szkoły Handlowej Leopolda Kronenberga Polacy z zaboru rosyjskiego oczekiwali momentu osłabienia okupanta. Po niepokojach rewolucyjnych lat 1904 - 1905 nadeszła taka chwila. 15 października 1906 roku odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego na Prywatnych Kursach Handlowych Męskich Augusta Zielińskiego. Po śmierci założyciela nazwę szkoły zmieniono na Wyższe Kursy Handlowe im. Augusta Zielińskiego. Do I wojny światowej przez mury szkoły przewinęło się 689 słuchaczy. W 1915 roku zmieniono nazwę na Wyższą Szkołę Handlową, a dwa lata później przyjęto pierwsze studentki. Na pierwszym posiedzeniu Senatu na rektora wybrano Bolesława Miklaszewskiego. W 1931 roku powstał gmach uczelnianej biblioteki; uczelnia liczyła wtedy 1600 studentów. Od 1933 roku zaczęto używać nazwy Szkoła Główna Handlowa, co było nawiązaniem do pomysłu Stanisława Staszica z 1821 roku.

[edytuj] Kierunki studiów

SGH jest uczelnią bezwydziałową. W ramach studiów stacjonarnych i niestacjonarnych prowadzone są studia dwustopniowe. Pierwszym stopniem są sześciosemestralne Studium Licencjackie prowadzące do uzyskania tytułu zawodowego licencjata. Posiadacze tytułu licencjata mogą przystąpić do rekrutacji i rozpocząć czterosemestralne Studium Magisterskie prowadzące do uzyskania tytułu zawodowego magistra. Do 2005 istniał inny podział: na Studium Podstawowe (3 semestry) dające ogólne podstawy wiedzy ekonomicznej oraz Studium Dyplomowe (7 semestrów), w którym można było uzyskać dyplom licencjata lub magistra.

Dla uzyskania dyplomu (a także dla zaliczenia semestrów) konieczne jest zdobycie wymaganego minimum punktowego. Poszczególne przedmioty podzielone są na wymagane dla poszczególnych kierunków, fakultatywne dla tychże kierunków, przedmioty dodatkowe, dzięki którym rozwijać można wiedzę niepowiązaną z konkretnymi kierunkami oraz przedmioty wykształcenia wspólnego dla wszystkich ekonomistów. Poszczególne kierunki mogą mieć różne minima punktowe dla każdego z tych rodzajów przedmiotów.

Aby móc uzyskać tytuł licencjata, należy zrealizować program jednego z kierunków (lub kilku z nich):

Również z nich wszystkich otrzymać można tytuł magistra, ale wcześniej należy uzyskać tytuł licencjata i przystąpić do rekrutacji na studia drugiego stopnia.

Ponadto uczelnia oferuje studia MBA i liczne kursy podyplomowe z zakresu m.in. administracji, rachunkowości czy zarządzania. Więcej

[edytuj] Struktura uczelni

Tak jak studenci podzieleni są na studia, tak jednostki dydaktyczne - katedry i instytuty - podzielone są na zrzeszenia zwanych kolegiami, którym przypisani są pracownicy naukowi oraz doktoranci. Na czele każdego z kolegiów stoi dziekan.

W SGH działa 5 kolegiów:

  • Kolegium Analiz Ekonomicznych (KAE)
  • Kolegium Ekonomiczno-Społeczne (KSE)
  • Kolegium Gospodarki Światowej (KGŚ)
  • Kolegium Nauk o Przedsiębiorstwie (KNoP)
  • Kolegium Zarządzania i Finansów (KZiF)

Na uczelni działają również jednostki poza kolegialne jak Centrum Wychowania Fizycznego i Sportu, Centrum Nauki Języków Obcych, czy Centrum Rozwoju Edukacji Niestacjonarnej.

[edytuj] Współpraca z zagranicą

Szkoła Główna Handlowa uczestniczy w licznych programach wymiany i współpracy z innymi uczelniami, oferując swoim studentom oraz pracownikom naukowym porównanie doświadczeń w szkołach partnerskich, i przyjmując gości z innych krajów.

Najważniejsze programy współpracy:

Dla uczelni ważna jest wymiana w ramach CEMS (organizacji zrzeszającej po jednej uczelni ekonomicznej z wybranych krajów europejskich) oraz PIM (m.in. USA, Kanada, Meksyk, Singapur) oraz programy MBA oferowane we współpracy z kanadyjskim UQAM (University of Quebec at Montreal) – CEMBA lub z Uniwersytetem MinnesotyWEMBA.

[edytuj] Działalność studencka

Wewnątrz uczelni, jak i poza jej murami, studenci prowadzą aktywne życie w ramach licznych organizacji oraz kół naukowych (ponad 70). Zdaniem wielu studentów, a także wykładowców i zewnętrznych obserwatorów, właśnie to zaangażowanie świadczy o sile uczelni i kultury w niej panującej.

W budynku głównym odbywają się w roku liczne otwarte imprezy tematyczne i konferencje, a także projekcje w DKF Overground. Od 1996 roku ukazuje się też miesięcznik studencki Magiel.

[edytuj] Znani wykładowcy, studenci i absolwenci

[edytuj] Rektorzy SGH

  1. Bolesław Miklaszewski – rektor Wyższej Szkoły Handlowej (1925–1928, 1932–1933) i Szkoły Głównej Handlowej (1933–1937)
  2. Jan Dmochowski – rektor WSH (1928)
  3. Bolesław Markowski - rektor WSH (1928–1929)
  4. Antoni Sujkowski – rektor WSH (1929–1931)
  5. Aleksander Jackowski – rektor WSH (1931–1932)
  6. Julian Makowski – rektor SGH (1937–1940)
  7. Edward Lipiński – rektor Miejskiej Szkoły Handlowej (1941–1944)
  8. Jerzy Loth – rektor SGH (1945–1946)
  9. Aleksy Wakar – rektor SGH (1946–1947)
  10. Andrzej Grodek – rektor SGH (1947–1949), rektor Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (1955–1959)
  11. Czesław Nowiński – rektor SGPiS (1949–1952)
  12. Oskar Lange – rektor SGPiS (1952–1955)
  13. Kazimierz Romaniuk – rektor SGPiS (1959–1965)
  14. Wiesław Sadowski – rektor SGPiS (1965–1978)
  15. Stanisław Nowacki – rektor SGPiS (1978–1983)
  16. Zygmunt Bosiakowski – rektor SGPiS (1983–1990)
  17. Aleksander Müller – rektor SGPiS (1990–1991), rektor SGH (1991–1993)
  18. Janina Jóźwiak – rektor SGH (1993-1999)
  19. Marek Rocki – rektor SGH (1999–2005)
  20. Adam Budnikowski - rektor SGH (2005-)

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Nazwa ta była używana w latach 1944-1945 kiedy po upadku powstania warszawskiego uczelnię przeniesiono na krótko do Częstochowy.




Precelki tanie linie lotnicze lublin Wiadomości bieżące Na przedpiekłu - Asnyk Adam