Rafael Correa
Z Wikipedii
| Rafael Correa | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 kwietnia 1963 Guayaquil |
| Okres urzędowania | od 15 stycznia 2007 |
| Przynależność polityczna | Alianza PAIS |
| Poprzednik | Alfredo Palacio |
| Okres urzędowania | od kwiecień 2005 do grudzień 2005 |
| Poprzednik | Mauricio Yépez |
| Następca | Magdalena Barreiro |
Rafael Vicente Correa Delgado (ur. 6 kwietnia 1963 w Guayaquil), ekwadorski polityk i ekonomista o lewicowych poglądach, minister finansów w 2005, prezydent Ekwadoru od 15 stycznia 2007.
Spis treści |
[edytuj] Edukacja
Rafael Correa w 1987 ukończył ekonomię na Universidad Catolica Santiago de Guayaquil. Następnie przez rok pracował w centrum pomocy społecznej salezjanów w prowincji Cotopaxi.
Correa ksztacił się również zagranicą. Ukończył nauki ekonomiczne na Universite Catholique de Louvain w Belgii oraz na Uniwersytecie w Illinois w 2001. Oprócz języka hiszpańskiego, zna także język francuski, angielski oraz język keczua.
[edytuj] Minister Finansów
W 2005 Correa zajmował stanowisko ministra finansów w gabinecie prezydenta Alfredo Palacio. Podczas czterech miesięcy urzędowania, głosił hasła redukcji ubóstwa i zapewnienia ekonomicznej samodzielności najbiedniejszym grupom społecznym. Correa sceptycznie wypowiadał się na temat swobodnej wymiany handlowej z USA. Odrzucał zalecenia Międzynarodowego Funduszu Walutowego i działał na rzecz wzmocnienia współpracy ekonomicznej z innymi krajami Ameryki Łacińskiej.
Correa zrezygnował ze stanowiska ministra po odmowie udzielenia przez Bank Światowy Ekwadorowi pożyczki oraz po kryzysie związanym ze sprzedażą państwowych obligacji. Po odejściu z rządu zachował jednak wysoki poziom społecznego poparcia, stając się jednym z najbardziej popularnych polityków w Ekwadorze.
[edytuj] Kampania prezydencka
Po wycofaniu się z obozu rządowego Correa założył własną partię Alianza PAIS (Sojusz PAIS). W swoim programie wyróżnił pięć podstawowych celów: reforma konstytucyjna, rewolucja moralna, reforma ekonomiczna, reforma edukacji i służby zdrowia oraz godność, suwerenność i integracja Ameryki Łacińskiej.
Correa obiecywał również reformę przemysłu naftowego, mającą zapewnić większe dochody skarbowi państwa. Correa protestuje przeciw dominacji i zaangażowaniu Stanów Zjednoczonych w sprawy latynoamerykańskie. Sprzeciwiał się podpisaniu porozumienia handlowego z USA i wprowadzeniu dolara amerykańskiego jako oficjalnej jednostki monetarnej w Ekwadorze. Obiecywał likwidację amerykańskiej bazy wojskowej w Mancie, liczącej 400 żołnierzy.
W 2006 Correa został kandydatem partii Alianza PAIS do urzędu prezydenta. W wyborach generalnych 15 października 2006 zajął drugie miejsce (22,84%), ustępując pierwszeństwa bananowemu magnatowi Alvaro Noboi (26,83%). W II turze wyborów 26 listopada 2006, Correa uzyskał 56,7% głosów, a jego kontrkandydat 43,3%[1]. Correa rozpoczął sprawowanie urzędu 15 stycznia 2007[2].
[edytuj] Prezydent
W okresie prezydentury Correi w marcu 2008 doszło do wybuchu kryzysu dyplomatycznego między Ekwadorem a Kolumbią, spowodowanego wejściem kolmbijskich wojsk na terytorium Ekwadoru w pościgu za partyzantami FARC.
[edytuj] Zgromadzenie Konstytucyjne i nowa konstytucja
W lutym 2007 Rafael Correa przedstawił plan zorganizwania ogólnokrajowego referendum w sprawie zwołania Zgromadzenia Konstytucyjnego, którego celem miało być opracowanie projektu nowej konstytucji. W marcu 2007, za poparciem prezydenta, Komisja Wyborcza zdjęła z urzędu 57 deputowanych Kongresu Narodowego (parlament) i mianowała na ich miejsce nowe osoby[3]. Dzięki temu Kongres Narodowy przegłosował projekt zorganizowania referendum. W referendum, które odbyło się 15 kwietnia 2007, 81,7% wyborców poparło ideę powołania Zgromadzenia Konstytucyjnego[4].
30 września 2007 w Ekwadorze odbyły się wybory do Zgromadzenia Konstytucyjnego, w których prezydencki Sojusz PAIS zdobył 80 z 130 mandatów[5]. W listopadzie 2007 Zgromadzenie Konstytucyjne rozwiązało Kongres Narodowy z powodu rzekomej korupcji jego członków[6].
W lipcu 2008 Zgromadzenie Konstytucyjne przedstawiło i przyjęło projekt nowej konstytucji, która rozszerzała kompetencje głowy państwa, m.in. dopuszczając powtórną elekcję prezydenta oraz dając mu prawo rozwiązania parlamentu w ciągu pierwszych trzech lat jego kadencji[7]. W referendum konstytucyjnym, które obyło się 28 września 2008 64% wyborców poparło nową ustawę zasadniczą[8][9]. Konstytucja wejdzie w życie w 2009.
Przypisy
- ↑ "Correa "nuevo presidente de Ecuador" ", BBC Mundo, 29 listopada 2006.
- ↑ "Ecuador swears in new president", BBC News, 16 stycznia 2007.
- ↑ "Ecuador ends Congress stalemate", BBC News, 20 marca 2007.
- ↑ "Ecuador leader celebrates 'win' ", BBC News, 16 kwietnia 2007.
- ↑ "Ecuador president claims poll win", BBC News, 1 października 2007.
- ↑ "Ecuador forum dissolves Congress", BBC News, 30 listopada 2007.
- ↑ "Ecuador draft constitution passed", BBC News, 25 lipca 2008.
- ↑ "Ecuador's poor bank on referendum", BBC News, 27 września 2008.
- ↑ "Ecuadoreans back new constitution", 29 września 2008.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Argentyna¹ • Boliwia¹ • Brazylia¹ • Chile¹ • Ekwador¹ • Gujana • Kolumbia¹ • Paragwaj¹ • Peru • Surinam¹ • Urugwaj¹ • Wenezuela¹
Gujana • Peru
¹Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu
polecamy komputery architekt online bingo mieszkania wrocław suknie ślubne