Z Wikipedii

Współrzędne: 54°08'48" N 15°17'12" E54.1466667 15.2866667 (Port Mrzeżyno)

Port Mrzeżyno
Położenie	Polska Mrzeżyno
Typ portu	morski, rybacki
Data powstania	1457
Dawne nazwy	Regoujście
Adres portu	ul. Portowa 6 72-330 Mrzeżyno
Liczba nabrzeży	3
Długość nabrzeży	557 m
Maksymalne głębokość / zanurzenie	3,4 / 2,5 m
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Port Mrzeżyno – port morski na południowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego, u ujścia rzeki Regi, w woj. zachodniopomorskim. Ma ściśle określony status portu rybackiego – z racji tego odbywać się tu może ruch rybackich jednostek pływających.

Po opuszczeniu Mrzeżyna przez marynarkę wojenną port pozostał do wyłącznej dyspozycji kilkunastu rybaków, którzy wykorzystują jedynie niewielki fragment nabrzeży.

Port w Mrzeżynie ma status morskiego przejścia granicznego, które obejmuje ruch towarowy statkami rybackimi o polskiej przynależności. Odprawę graniczną i celną przeprowadza Straż Graniczna z Rewala. Kutry miejscowych rybaków pływają z sygnaturą MRZ na burcie.

[edytuj] Położenie

Mrzeżyński port położony jest na Wybrzeżu Trzebiatowskim – mezoregionie Pobrzeża Szczecińskiego. Usytuowany jest 18 km (10 mil morskich) od Kołobrzegu, ≈39 km (21 Mm) od Dziwnowa, ≈7 km (3,7 Mm) od Dźwirzyna. Mrzeżyno znajduje się pomiędzy latarnią morską w Niechorzu, a latarnią w Kołobrzegu, jednak port wykorzystuje własne małe latarnie (główki wejściowe) znajdujące się na falochronach.

W zależności od kierunku wiatru prądy przybrzeżne płyną na północny wschód lub północny zachód. Prędkość prądu jest zależna od siły i czasu utrzymywania się wiatru z jednego kierunku i może dochodzić do 3 węzłów. W porcie występuje prąd spływający o zmiennej prędkości od 0,5 do 1 węzła (ekstremalnie do 3 węzłów po długotrwałych deszczach i silnych wiatrach odlądowych)^[1].

[edytuj] Nawigacja

Port w grudniu 2007 r.

Zasady ruchu statków:

1. maksymalna długość statków mogących zawijać do portu wynosi 12 m, a maksymalna szerokość – 4 m;
2. aktualne dopuszczalne zanurzenie statków określa bosman portu Mrzeżyno;
3. wejście i wyjście statków dozwolone jest przy widzialności powyżej 2 Mm oraz dla siły wiatru do 3°B i stanu morza do 2°B.

Tor podejściowy ma długość ok. 230 m, szerokość 88 m i głębokość 3,4 m^[1]. Przejście jest dostępne dla jednostek o zanurzeniu odpowiednim do minimalnej głębokości 1,5 m, przy stanie morza do 2°B. Przy silnych wiatrach wiejących wzdłuż wybrzeża, wejście do portu jest bardzo ryzykowne. Przy występowaniu długotrwałych silnych wiatrów warunki wejścia do portu mogą ulec zmianie. Jednostki żaglowe nie powinny korzystać z wejścia do portu w porze nocnej.

Głębokości przy nabrzeżach i w basenie mogą ulegać zmianom. Dopuszczalne zanurzenie w porcie wynosi ok. 2,5 m, a w basenie rybackim ok. 1,8 m^[2]. Do portu mogą wchodzić jednostki o zanurzeniu do 2 metrów^[3]. Przystań jachtowa w Mrzeżynie może pomieścić do 40 jachtów^[4]. Obciążenie naziomu w Basenie Postojowo-Rybackim wynosi 9 kN/m²^[5].

Przemieszczająca się piaszczysta łacha znajdująca się przy wewnętrznej stronie falochronu wschodniego powoduje powstanie ogromnego niebezpieczeństwa stanięcia statku na mieliźnie^[1].

Falochrony Portu Mrzeżyno

[edytuj] Infrastruktura

Bosmanat portu

Przystań jachtowa

Infrastruktura portu utrzymywana jest przez Urząd Morski w Szczecinie. Zgodnie z zarządzeniem dyrektora urzędu morskiego ws. określenia infrastruktury zapewniającej dostęp do portów morskich, w Mrzeżynie powinny być utrzymywane^[6]:

• tor podejściowy z morza o długości 320 m, szerokości w dnie 30 m i głębokości 3,5 m,
• tor wodny w porcie do nabrzeża odpraw granicznych szerokości 30 m i głębokości 3,5 m,
• falochrony: wschodni długości 206 m i zachodni długości 327,5 m,
• budynek bosmanatu portu,
• stałe znaki nawigacyjne: główki wejściowe (2 zestawy ze światłami), światło sektorowe, sygnał mgłowy, nabieżnik wejściowy;
• urządzenia i instalacje: oświetlenie i system zasilania energetycznego obiektów portowych.

Deklarowane warunki dostępności portu nie są jednak w praktyce utrzymywane ze względu na bardzo dynamiczne zmiany dna. Port w Mrzeżynie ma niepoprawny układ falochronów i mimo szerokiego wejścia do portu (82 metry), po przeprowadzonej pod koniec lat 60. generalnej przebudowie i modernizacji portu, wpłynięcie do portu zwykle możliwe jest jedynie przy falochronie zachodnim, co jest spowodowane tworzeniem się mielizny. Dno portu narażone jest przez to na bardzo dynamiczne zmiany^[4]. Planowana jest przebudowa wejścia do portu, a także rozbudowa mariny jachtowej^[7][8].

Modernizacją, utrzymywaniem infrastruktury okołoportowej oraz promocją portu zajmuje się Zarząd Portu Morskiego "Mrzeżyno", który jest jednostką organizacyjną gminy Trzebiatów.

[edytuj] Historia

Przedwojenna pocztówka przedstawiająca ujście portu w Mrzeżynie

Promenada portowa w 1963

W 1457 r. trzebiatowianie przy współpracy klasztoru z Białoboków przekopali nowe, skrócone koryto rzeki Regi (z pominięciem jeziora Resko Przymorskie) w okolicy dzisiejszego Mrzeżyna i założyli tam nowy port. Konflikt z Kołobrzegiem przybrał na sile. W roku 1497 kupiectwo Trzebiatowa poniosło dotkliwą stratę, gdy w czasie silnego sztormu znaczna liczba ich statków zakotwiczonych na redzie Mrzeżyna została zatopiona.

W 1499 r. zawarte zostało między Trzebiatowem a opactwem klasztoru porozumienie, w myśl którego miasto otrzymało zezwolenie na przeprowadzenie przez ziemie należące do klasztoru grobli portowej do ujścia Regi. Klasztor obiecał miastu także pomoc przy budowie portu, wynoszącą 60 fur kamienia rocznie. Wiadomo, że wybudowany port miał bardzo silne umocnienia.

Port stał się znaczący dzięki kupcom z Trzebiatowa, którzy prowadzili handel morski. Wysyłali oni drewno, płótno i zboże, a sprowadzali konopie, len, siemię lniane, skórę, śledzie i wino.

W 1712 r. dziewięciu trzebiatowskich kupców posiadało własne statki.

Od 1770 r. port stał się z powodu zapiaszczenia niedrożny dla większości statków, które były zmuszone stawiać kotwice na redzie.

W 1775 r. kupiec Wesenberg wybudował tu statek.

U ujścia rzeki w zachodniej części portu znajdowały się warsztaty szkutnicze. Między innymi w 1781 r. zbudowano tam żaglowiec Marie Charlotte wartości trzynastu tysięcy talarów, a w 1802 r. galeon Atalanta o wartości dziesięciu tysięcy talarów. Fale morskie i piasek atakowały coraz silniej infrastrukturę portową w Mrzeżynie, a kupiectwo trzebiatowskie zubożało i nie było już w stanie finansować kosztownej odbudowy portu. O wielkości portu mrzeżyńskiego świadczą resztki zniszczonych falochronów, które w 1861 r. były widoczne, gdy morze, prawdopodobnie na skutek niskiego stanu wody, odsłoniło około 200 metrów dna. Okazało się, że falochrony te były o dwie stopy dłuższe od ówczesnych budowli w Kołobrzegu.

W drugiej połowie XIX w. rząd pruski rozważał poważniejszą rozbudowę portu w Mrzeżynie. Plan ten jednak nie wyszedł poza strefę zamierzeń. W latach 1873–1884 potężne sztormy z północnego zachodu, połączone ze spiętrzeniem wód Bałtyku spowodowały zalanie całej wioski i przyległych nizin.

Po II wojnie światowej port morski podlegał pod Urząd Morski w Szczecinie. Pod koniec lat 60. przeprowadzono generalną przebudowę i modernizację portu. 1 lipca 2007 r. rozpoczął działalność Zarząd Portu Morskiego "Mrzeżyno" będący jednostką organizacyjną Urzędu Miejskiego w Trzebiatowie^[9].

Zobacz też: historia Mrzeżyna.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Urząd Morski w Szczecinie o porcie
• Artykuł Portalu Morskiego - Przebudowa coraz bliżej. Niebezpieczne wejście (3 lipca 2007)
• Numeryczna prognoza pogody dla Mrzeżyna

p • d • e Porty wodne województwa zachodniopomorskiego Port Darłowo • Port Dziwnów • Port Dźwirzyno • Port Kamień Pomorski • Port Kołobrzeg • Port Lubin • Port Mrzeżyno • Port Nowe Warpno • Port Police • Port Stepnica • Port Szczecin • Port Świnoujście • Port Trzebież • Port Wapnica • Port Wolin