Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy formacji roślinnej. Zobacz też: miejscowość Połoniny w woj. warmińsko-mazurskim.

Połonina – nazwa zbiorowisk muraw alpejskich i subalpejskich wykształconych ponad górną granicą lasu w Karpatach Wschodnich, w Polsce najczęściej wiązana z Bieszczadami. Połonina jest wyrazem słowiańskim i prawdopodobnie wywodzi się od słowa płonina, które oznacza miejsce płone - puste, nieużyteczne.

Połonina Szerokiego Wierchu, Bieszczady

Jest to piętro roślinności o charakterze naturalnym, którego zasięg poszerzony został znacznie przez działalność człowieka (szałaśnictwo i formy pasterstwa takie jak wycinanie zarośli, krzewów i drzew, wypalanie lasu, koszarowanie, wypas owiec i bydła, koszenie).

Przykłady:

• Połonina Caryńska,
• Połonina Wetlińska,
• Połonina Bukowska,
• Połonina Borżawa,
• Połonina Kuk,
• Połonina Czerwona,
• Połonina Równa.

Zobacz też: hala, polana reglowa, łąka.