Parzystokopytne - Geografia

Parzystokopytne

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Parzystokopytne

Jeleń szlachetny (Cervus elaphus)
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Szczep łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Nazwa systematyczna
Artiodactyla
Owen, 1841
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Parzystokopytne (Artiodactyla) - rząd ssaków łożyskowych.

Spis treści

[edytuj] Występowanie

Naturalny obszar występowania parzystokopytnych obejmuje wszystkie kontynenty poza Antarktydą i Australią. Zajmują różne środowiska - lasy, sawanny, pustynie, góry, a nawet zbiorniki wodne.

[edytuj] Cechy charakterystyczne

Wspólną cechą parzystokopytnych jest obecność dwóch wyraźnie większych palców (trzeci i czwarty) zakończonych racicami. U wielu gatunków występują rogi lub poroże, częściej u samców, ale również u samic. Wśród samców dochodzi do walk w okresie godowym. Poszczególne gatunki różnią się znacznie rozmiarami - od 25 cm wysokości liczonej w kłębie u karłowatych antylop do 250 cm u samców żubra oraz do ponad 5 m całkowitej wysokości u żyrafy.

Są zwierzętami głównie roślinożernymi, rzadziej wszystkożernymi. Mają żołądek jedno lub wielokomorowy (żołądek przeżuwacza).

[edytuj] Ewolucja

Najstarsze materiały kopalne zwierząt parzystokopytnych pochodzą z eocenu. Rozkwit (zwłaszcza jeleniowatych i krętorogich) nastąpił na przełomie miocenu i pliocenu.

[edytuj] Znaczenie gospodarcze

Świnia domowa - samica karmiąca młode

Zwierzęta parzystokopytne miały zawsze bardzo duże znaczenie dla człowieka jako zwierzyna łowna. Dostarczały ludziom mięsa, skór, trofeów, a po udomowieniu niektórych gatunków, również mleka i wełny. Niektóre wykorzystywane są jako zwierzęta juczne, pociągowe, a nawet jako wierzchowce. W warunkach naturalnych parzystokopytne stanowią bazę pokarmową ssaków drapieżnych.

[edytuj] Systematyka

Baktrian

W klasyfikacji filogenetycznej wymienione tu rodziny i podrzędy ujmowane są w rzędzie Cetartiodactyla.

[edytuj] Przypisy

  1. W starszych klasyfikacjach wielbłądowate były zaliczane do przeżuwaczy.

[edytuj] Literatura przedmiotu

  • Ssaki kopytne - przewodnik Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, ISBN 83-01-13806-8




szkoły policealne Jezus Chrystus Zbawiciel życzenia apteka internetowa sorter