Z Wikipedii

Mezozona lub mezo – średnia strefa metamorfizmu występująca na głębokości ok. 10–18 km. Charakteryzuje się wysokimi temperaturami od 300 do 500^oC oraz umiarkowanym ciśnieniem hydrostatycznym i silnym ciśnieniem kierunkowym. Stopień przeobrażenia skał jest średni, jednak z silnym zaznaczeniem deformacji tektonicznych jak w strefie epi. W strefie tej przeważają jednak zmiany chemiczne. Do tej strefy włącza się także średniotemperaturowe odmiany metamorfizmu kontaktowego i metasomatycznego.

[edytuj] Skały wyjściowe i produkty przeobrażeń strefy mezo

• skały ilaste i mułowcowe → łupki łyszczykowe
• piaskowce kwarcowe, skały krzemionkowe → kwarcyty
• wapienie i dolomity → marmury kalcytowe i dolomitowe
• granitoidy, porfiry kwarcowe, obojętne skały magmowe, szarogłazy i arkozy → gnejsy
• zasadowe skały magmowe, margle → amfibolity
• ultrazasadowe skały magmowe → serpentynity, amfibolity
• margle, skały węglanowo-krzemianowe → łupki mikowo-węglanowe, łupki węglanowe, erlany, amfibolity

[edytuj] Galeria

gnejs amfibolowy	marmur dolomitowy	gnejs oczkowy	gnejs listewkowy (mylonit)
serpentynit	łupek muskowitowy

[edytuj] Zobacz też

• Epizona
• Katazona
• Skały metamorficzne
• Metamorfizm

[edytuj] Literatura uzupełniająca

• K. Kozłowski, J. Żaba, F. Fediuk, Petrologia skał metamorficznych, Wyd. Uniwersytetu Śląskiego, Katowice, 1986
• W. Jaroszewski, L. Marks, A. Radomski, Słownik geologii dynamicznej, Wydawnictwo geologiczne, Warszawa, 1985