Maroko

	المملكة المغربية; Królestwo Maroka
Flaga Maroka	Herb Maroka
	Dewiza: (arab.) الله، الوطن، الملك; [Allāh, al Waţan, al Malik] ; (Bóg, Kraj, Król)
	Hymn: Hymne Cherifien
Język urzędowy	arabski
Stolica	Rabat
Ustrój polityczny	monarchia konstytucyjna
Głowa państwa	król Muhammad VI
Szef rządu	premier Abbas El Fassi
Powierzchnia; • całkowita; • wody śródlądowe	56. na świecie; 446 550[1] km²; ~0%
Liczba ludności (2007); • całkowita ; • gęstość zaludnienia	37. na świecie; 33 800 000▲; 76 osób/km²
Jednostka monetarna	dirham marokański (MAD)
Niepodległość	od Francji; 2 marca 1956
Religia dominująca	islam
Strefa czasowa	UTC – zima; UTC+1 – lato
Kod ISO 3166	MA
Domena internetowa	.ma
Kod samochodowy	MA
Kod telefoniczny	+212
	1 Bez Sahary Zachodniej

Z Wikipedii

Brak wersji przejrzanej

Skocz do: nawigacji, szukaj

Ten artykuł dotyczy państwa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Maroko, Królestwo Maroka (arab. المملكة المغربية‎) – państwo położone w północno-zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim i Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią (na wschodzie), Saharą Zachodnią (na południu) i hiszpańskimi enklawami w Afryce: Ceutą i Mellilą (na północy). Należy do państw Maghrebu.

Graniczy z (długość wspólnej granicy):
Łączna długość granic lądowych: 2 017,9 km

Algierią: 1 559 km
Saharą Zachodnią: 443 km
hiszpańskimi eksklawami w Afryce:
- Ceuta: 6,3 km
- Melilla: 9,6 km

Długość wybrzeża morskiego: 1835 km
Najniższy punkt: Sabcha Tah 55 m p.p.m.
Najwyższy punkt: Dżabal Tubkal 4165 m n.p.m.

Ważniejsze miasta: Casablanca, Fez, Tanger, Marrakesz, Wadżda i Meknes.
Grupy etniczne: Arabowie i Berberowie 99,1%, inni 0,7%, Żydzi 0,2%
Religie: muzułmanie 98,7% (głównie sunnici), chrześcijanie 1,1%, żydzi 0,2%
Języki: arabski (urzędowy), dialekty berberyjskie, francuski (głównie w biznesie i dyplomacji)

Głowa państwa: król Muhammad VI (od 23 lipca 1999)
Ustrój: dziedziczna monarchia konstytucyjna. Premier powoływany przez króla; wybory do parlamentu.
Parlament: Izba Radców (Madżlis el-Mustaszarin) i Izba Reprezentantów (Madżlis en-Nuwab)

Bogactwa naturalne: fosforany, ruda żelaza, mangan, ołów, cynk

PKB: 3700 dolarów USA na mieszkańca (według parytetu siły nabywczej w 2001 roku)

[edytuj] Warunki naturalne

Maroko leży w zachodniej części Atlasu. Przez środek kraju przebiega pasmo Atlasu Wysokiego (najwyższy szczyt: Dżabal Tubkal, 4165 m), równolegle do niego ciągnie się Atlas Średni (Dżabal Bu Nasr, 3340 m) na północy i Antyatlas (Imkut, 2531 m) na południe. Wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego wznoszą się góry Ar-Rif (Dżabal Tidighin, 2456 m). Na północ od Atlasu Średniego rozciąga się Meseta Marokańska. W południowej i południowo-wschodniej części kamieniste i piaszczyste pustynie Sahary. Nad Oceanem Atlantyckim i w dolnym biegu Wadi Muluja niewielkie niziny. Klimat podzwrotnikowy, na wybrzeżach morskich, w głębi kraju suchy i skrajnie suchy (odmiana górska). Średnia temperatura w styczniu 10–12°C, w lipcu 35-44°C[czasem nawet do 54°C]. Roczna suma opadów w Atlasie Średnim do 1000 mm, na południowej i południowo-wschodniej poniżej 200 mm. W górach zimą występują opady śniegu. Na wybrzeżu atlantyckim częste mgły (wpływ chłodnego Prądu Kanaryjskiego). Rzeki w północnej i zachodniej części (głównie Wadi Umm ar-Rabija, Wadi Muluja), obok zmiennych stanach wód, są wyzyskiwane do nawadniania i do celów energetycznych. Na południu i wschodzie jedynie nieliczne rzeki okresowe (najdłuższa Wadi Dara). Panują stepy i półpustynie, na północ zarośla makii. W górach częściowo zachowane lasy (8% powierzchni kraju), głównie cedry, dąb korkowy, endemiczne drzewo żelazne — argania.

[edytuj] Historia Maroka

Zobacz więcej w osobnym artykule: Historia Maroka.

Tereny Maroka są siedzibą koczowniczych plemion berberyjskich. Historia Maroka sięga IV wieku p.n.e., kiedy istniało tam państwo mauretańskie (berberyjskie). Przejęte przez Rzymian po upadku Kartaginy, pozostawały przez wieki pod jej władaniem. Później na krótko ziemie te zostały przejęte przez Bizancjum, by stać się ostatecznie domeną świata arabskiego i islamu. Rządzone przez następujące po sobie arabskie dynastie.

W XIX wieku Maroko było areną ścierających się wpływów potęg kolonialnych takich jak Francja, Wielka Brytania, a także przez krótki czas Niemcy. W wyniku porozumienia w Fezie z 1912 roku Maroko stało się protektoratem Francji, a w 1956 roku uzyskało niepodległość. Niepodległe Maroko jest monarchią, które ma ugruntowaną pozycję w świecie arabskim. Od szeregu lat istnieje nierozstrzygnięty problem Sahary Zachodniej, który musiał być zażegnany przez siły ONZ. W 1987 Maroko złożyło wniosek jako kandydat Unii Europejskiej Odmówiono mu szans na członkostwo, m.in. z powodu nierozwiązanego konfliktu z Saharą Zachodnią. Od tego czasu pozostaje krajem stowarzyszonym.

[edytuj] Ośrodki turystyczne

Zobacz więcej w osobnym artykule: Ośrodki turystyczne.

Największymi regionami turystycznymi są wybrzeża Morza Śródziemnego oraz wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. Oprócz licznych mniejszych kąpielisk nadmorskich, znajduje się w Maroku kilka większych miast, o wysokich walorach turystycznych: Rabat, Casablanca, Tanger i Agadir. Do godnych odwiedzenia miast państwa Maghrebu można również zaliczyć trzy dawne stolice królewskie: Fez, Marrakesz i Meknes. Dzięki dogodnym połączeniom promowym turyści z Francji i Hiszpanii stanowią większość w ogólnym udziale odwiedzających ten kraj.