Z Wikipedii

Kraje skandynawskie oraz nordyckie

Kraje nordyckie - termin wiążący się z określeniem kraje skandynawskie, ale o szerszym znaczeniu. Obejmuje on kraje członkowskie Rady Nordyckiej, tj. trzy kraje skandynawskie (Danię, Norwegię i Szwecję) oraz Islandię i Finlandię. Estonia również ostatnio zaczęła wyraźnie przedstawiać się jako kraj nordycki, mając bardzo silne kulturowe, językowe i etniczne związki z Finlandią oraz związki kulturowe ze Szwecją, jednakże nie należy ona jeszcze do Rady Nordyckiej. Z Radą związane są też trzy terytoria autonomiczne: Grenlandia, Wyspy Owcze i Wyspy Alandzkie.

[edytuj] Flagi krajów nordyckich

Flagi wszystkich krajów nordyckich (a także Wysp Owczych i Alandzkich) wzorowane są na Dannebrog - sztandarze Danii z krzyżem skandynawskim (różnią się jednak nieco proporcjami). Nieoficjalną flagą krajów nordyckich jest żółta wersja Dannebrog, tzw. flaga Unii Kalmarskiej.

Unia Kalmarska	Dania	Szwecja	Finlandia	Islandia	Norwegia	Wyspy Owcze	Wyspy Alandzkie

Z kolei Grenlandia i Laponia przyjęły w swoich flagach nie krzyż, a okrąg, ale podobnie przesunięty poza środek flagi.

Grenlandia	Laponia

[edytuj] Problem Estonii

Estończycy uważają się za naród bardziej związany z krajami nordyckimi niż bałtyckimi (Litwa i Łotwa). Opierają to na silnych związkach kulturowych i historycznych z Danią i Szwecją oraz językowych - zwłaszcza z Finlandią. Także wyznaniowo Estończycy są identyczni z innymi krajami nordyckimi, gdyż tradycyjnie należą do kościoła luterańskiego. Język estoński jest bardzo blisko spokrewniony z językiem fińskim, a Estończycy to jedni z najbliższych krewnych Finów, z narodów, które utworzyły swoje państwo, są nawet im najbliżsi. Przez wiele stuleci Estonia należała do Szwecji i Danii. Nawet nazwa stolicy Estonii - Tallinn znaczy "duńskie miasto".

W przeszłości bardzo duża część północno-zachodniej części Estonii była zamieszkana przez ludność pochodzenia szwedzkiego, przez tzw. estońskich Szwedów. Szwedzka populacja w Estonii zmniejszyła się drastycznie, gdy w 1940 roku sowieccy żołnierze weszli do Estonii. Z drugiej strony należy wspomnieć, że Estonia miała również bardzo silne, trwające setki lat, wpływy niemieckie, jednakże zazwyczaj były to wpływy północnoniemieckie, a więc stosunkowo bliskie Skandynawii.

Po uzyskaniu niepodległości, w 1991, Estonia natychmiast zaczęła identyfikować się z krajami nordyckimi. Estoński minister sprawiedliwości, obecny prezydent, Toomas Hendrik Ilves, w przemówieniu w szwedzkim ministerstwie spraw zagranicznych wyraźnie nazwał Estonię krajem nordyckim. Były premier Estonii - Mart Laar - również wypowiedział się wyraźnie: "Estonia to postsocjalistyczny kraj skandynawski". W 2003 roku estońskie ministerstwo spraw zagranicznych rozpoczęło kampanię reklamującą Estonię poprzez hasło: "Nordic with twist". Także w Unii Europejskiej Estonia wyraźnie staje po stronie nordyckich interesów.

Dzisiaj istnieje ogromnie dużo powiązań ekonomicznych między Estonią i innymi krajami nordyckimi. Trzy czwarte inwestycji w Estonii pochodzi z Finlandii i Szwecji, do których to krajów Estonia wysyła 60% towarów. Jednak z drugiej strony estoński model gospodarczy, oparty na bardzo liberalnej gospodarce, całkowicie odbiega od socjalnego modelu w innych krajach nordyckich.

W 2001 opracowano nawet specjalną wersję flagi Estonii, zawierającą krzyż skandynawski, który podkreślałby przynależność do państw nordyckich.

Oficjalna flaga Estonii	Jej "skandynawska" wersja