Z Wikipedii

Katazona lub kata – najgłębsza strefa metamorfizmu występująca na głębokości ok. 18–30 km. Charakteryzuje się bardzo wysokimi temperaturami od 500 do 900°C oraz wysokim ciśnieniem hydrostatycznym przy braku lub bardzo słabym ciśnieniu kierunkowym. Stopień przeobrażenia skał jest bardzo silny. Mogą się zazębiać (zob. → anateksis) bądź ulec granityzacji. Zmiany te maja głównie charakter zmian na polu krystalograficznym i chemicznym. Wysokie ciśnienia nie sprzyjają deformacjom tektonicznym, w tym powstawaniu struktury kierunkowej. Do tej strefy włącza się także wysokotemperaturowe odmiany metamorfizmu kontaktowego i metasomatycznego. Poniżej strefy kata zachodzą zjawiska określane jako ultrametamorfizm.

[edytuj] Skały wyjściowe i produkty przeobrażeń strefy kata

• skały ilaste i mułowcowe → gnejsy, granulity
• piaskowce kwarcowe, skały krzemionkowe → kwarcyty
• wapienie i dolomity → marmury kalcytowe i dolomitowe
• granitoidy, porfiry kwarcowe, obojętne skały magmowe, szarogłazy i arkozy → gnejsy, granulity
• zasadowe skały magmowe, margle → eklogity, piribolity
• ultrazasadowe skały magmowe → eklogity, piribolity
• margle, skały węglanowo-krzemianowe → erlany, eklogity

[edytuj] Galeria

marmur kalcytowy

kwarcyt

gnejs oczkowy

granulit

[edytuj] Zobacz też

• Epizona
• Mezozona
• Skały metamorficzne
• Metamorfizm

[edytuj] Literatura uzupełniająca

• K. Kozłowski, J. Żaba, F. Fediuk, Petrologia skał metamorficznych, Wyd. Uniwersytetu Śląskiego, Katowice, 1986
• W. Jaroszewski, L. Marks, A. Radomski, Słownik geologii dynamicznej, Wydawnictwo geologiczne, Warszawa, 1985