Jan Mayen

	Jan Mayen
Flaga Jan Mayen	Herb Jan Mayen
Język urzędowy	norweski
Status terytorium	terytorium zależne
Zależne od	Norwegii
Głowa terytorium	król Harald V
Gubernator	Åshild Hauan
Powierzchnia; • całkowita; • wody śródlądowe	; 372,5 km²; 0%
Liczba ludności (2007); • całkowita ; • gęstość zaludnienia	; 0; osób/km²
Jednostka monetarna	korona norweska (NOK)
Rok utworzenia	zajęcie terytorium bez przynależności państwowej; 1922
Strefa czasowa	UTC +1 (lato); +2 (zima)
Kod ISO 3166	SJ/SJM/744
Domena internetowa	.sj

Z Wikipedii

(Przekierowano z Jan Mayen (wyspa))

Brak wersji przejrzanej

Skocz do: nawigacji, szukaj

Zdjęcie satelitarne Jan Mayen

Jan Mayen – niewielka wyspa wulkaniczna w Arktyce, ok. 500 km na wschód od Grenlandii; oblewają ją wody Oceanu Arktycznego: Morze Grenlandzkie od północy, Cieśnina Duńska od zachodu i Morze Norweskie od południa i wschodu. Od 1930 r. administracyjnie przynależy do Norwegii.

Powierzchnia 372,5 km² większość obszaru zajmują tereny wyżynne i górskie (najwyższy szczyt - czynny wulkan Beerenberg - 2277 m n.p.m., drugi co do wysokości w Europie; ostatnia erupcja 1985), liczne lodowce. Strefa klimatu polarnego, występuje roślinność tundrowa. Liczne kolonie ptaków i fok.

[edytuj] Historia

Wyspa została odkryta przez Henry'ego Hudsona w 1607, oficjalnie przez Anglika Jana Maya w 1614 roku. W późniejszych latach stanowiła bazę holenderskich wielorybników. Sezonowo przebywało na niej do 1000 osób. Opuszczona w związku z wytępieniem wielorybów żyjących w okolicznych wodach, od połowy XVII wieku była zapomnianym skrawkiem lądu, kilkakrotnie tylko odwiedzanym przez statki.
W związku z ogłoszeniem pierwszego Międzynarodowego Roku Polarnego 1882/83, austrowęgierska ekspedycja spędziła na Jan Mayen cały rok, prowadząc badania i kartując powierzchnię wyspy.
Na początku XX w. pojawiali się na niej norwescy myśliwi, polujący na lisy i niedźwiedzie polarne, jednak przetrzebienie ich populacji i skrajnie trudne warunki życia szybko zmusiły ich do opuszczenia wyspy. W 1921 powstała tu norweska stacja meteorologiczna, zaś w 1930 uznano ją za część terytorium Norwegii.
W czasie II wojny światowej wyspa, w przeciwieństwie do reszty kraju, nie dostała się pod okupację niemiecką. W 1941 stacja meteorologiczna wznowiła, przerwaną rok wcześniej, działalność. W 1943 Amerykanie wybudowali w północnej części wyspy stację radiolokacyjną. W okresie powojennym, aż do 1959 aktywność ludzka na wyspie ograniczała się do obserwacji meteorologicznych, powstała również stacja radiowa, utrzymująca kontakt ze statkami rybackimi. W 1959 r. podjęto decyzję o lokalizacji na Jan Mayen stacji systemu radionawigacyjnego LORAN (Long Range Navigation) dla potrzeb NATO.