Z Wikipedii

Jan Brożek
Jan Brożek, 1652
Urodzony	1 listopada 1585 Kurzelów
Zmarł	21 listopada 1652 Bronowice

Jan Brożek, łac. Joannes Broscius (ur. 1 listopada 1585 w Kurzelowie, zm. 21 listopada 1652 w Bronowicach), polski matematyk, astronom, pisarz, polski duchowny katolicki, medyk, muzyk, mówca, rektor (mecenas) Akademii Krakowskiej.

Urodził się w Kurzelowie (dawne województwo sandomierskie, obecnie powiat włoszczowski) w rodzinie mieszczańskiej.

W 1604 rozpoczął naukę na wydziale filozoficznym Akademii Krakowskiej. Uzyskał również doktorat z medycyny na uniwersytecie padewskim. W swych pracach zajmował się teorią liczb, geometrią a także medycyną, teologią i geodezją. Był zwolennikiem teorii kopernikowskiej. W 1620 wydał podręcznik arytmetyczny Arithmetica integrorum. W 1625 zostało opublikowane jedno z najwybitniejszych jego dzieł, Gratis, skonstruowane w postaci literackiego dialogu związane z konfliktem między Akademią Krakowską a zakonem Jezuitów^[1]. Był pierwszym biografem Mikołaja Kopernika. Wydał również traktat Apologia.

Naukę postrzegał kompleksowo; jego uzdolnienia interdyscyplinarne objawiały się nieraz w zaskakujący sposób. Rozwiązał w sposób matematyczny następujący problem z dziedziny biologii: dlaczego pszczoły budują plastry w kształcie komórek sześciokątnych? Brożek zauważył, że aby pokryć płaszczyznę wielokątami foremnymi, należy zestawić sześć trójkątów równobocznych albo cztery kwadraty czy też trzy sześciokąty foremne. Ponieważ przy tych samych obwodach sześciokąt ma największą powierzchnię, stąd komórka sześciokątna ma największą objętość przy najmniejszym zużyciu materiału (wosku).

Przez wiele lat mieszkał w Międzyrzecu Podlaskim. Od 1632 do śmierci w 1652 był proboszczem rzymskokatolickiej parafii pw. św. Bartłomieja w Staszowie.

Jego imieniem nazwano Collegium Broscianum Uniwersytetu Jagiellońskiego, budynek uniwersytecki na krakowskim Starym Mieście, ulicę w Krakowie oraz jedno z większych osiedli mieszkalnych we Włoszczowie.

Przypisy